liev kuikentje

Welkom op mijn web-log! Hier schrijf ik over alles wat ik kwijt wil. Dit betekent dat het in enkele gevallen best interessant, maar in de meeste gevallen gewoon weinig boeiend zal zijn. Heb je iets toe te voegen aan een van mijn berichten? Doe dit dan gewoon, graag zelfs!

Fasten your seatbelts and enjoy the ride



Veel plezier,
liefs Heleen aka liev kuikentje.

Ik wil weer weg!

Net terug uit Kenia en Tanzania en terug in Nederland verlang ik eigenlijk meteen weer naar het prachtige Afrika! Alles relaxed en met een lekker temperatuurtje ga je daar door het leven, iets wat we in Nederland niet bepaald gewend zijn.
Wij zijn meer van het maken van plannen, het uitstippelen van onze toekomst tot in de puntjes, het vergaren van spullen en dat soort dingen... alsof het allemaal een groot verschil maakt in je leven.
Dan doet Afrika er mij toch even aan herinneren dat het er alleen om gaat dat je gelukkig bent, en je niet door anderen moet laten bepalen wat gelukkig zijn voor jou betekent. Maar ik weet ook, deze wijsheid duurt maar even en voor ik het weet wordt ook ik weer door het gewone Hollandse leven opgeslokt en doe ik net zo hard mee aan de trend.

De Bunkerkit: voor als je je zelfs in je eigen huis niet meer veilig voelt

Dan bouw je toch gewoon je eigen bunker?!

En met een doe-het-zelf pakketje van dit bedrijf schijnt dat ook nog zo gepiept te zijn!

D*ck you, you mother d*cker

Ondertussen...

...ben ik ook nog even 'Master of Arts' geworden!

Living among Joshua trees

  De Joshue Tree, die zijn naam dankt aan een verhaal in de bijbel (heb ik me laten vertellen, want ik heb dat boek nog niet helemaal uit...), heeft nu een mooie plaats gevonden in mijn woonkamer. Zonder enige religieuze bijbedoelingen fleurt het de kamer wat op en, nog veel belangrijker, houdt het de vakantie stemming er een beetje in.

Dit is overig niet het enige leuke plekje in mijn appartement. Meer leuks volgt binnenkort...

Is het dan eindelijk zo ver?

Op 18 januari 2007 schreef ik op dit weblog dit bericht. Ik zou op vakantie gaan. En niet zomaar een vakantie!
Een reis door Kenia, gevolgd door een beklimming van Afrika's hoogste berg: de Kilimanjaro. Maar door vele factoren (wanneer kan ik op reis gaan, wat is de beste tijd, wanneer kan mijn reismaatje mee, wanneer is Kenia weer veilig... etc.) heb ik de reis 1,5 jaar later nog steeds niet gemaakt.
Maar... nu staat hij eindelijk weer op de agenda. Als het goed is vertrek ik 21 december naar Kenia!

Ik ben nog volop bezig met de voorbereidingen voor de reis en het trainen voor de Kilimanjaro beklimming, om hopelijk toch richting die top te kunnen gaan op bijna 6.000 meten hoogte!
Ik ben echt helemaal blij dat de reis nu eindelijk gepland is en ook daadwerkelijk door lijkt te gaan.

Wordt vervolgd...

De hell die SPSS heet

Het blijft een beetje een onderbelicht onderwerp binnen mijn studie. Wat kun je nu precies met SPSS? Hoe moet je dat dan berekenen? En misschien belangrijker nog: waarom?
Vooral nu ik druk bezig ben met mijn afstudeeronderzoek wordt het hoog tijd dat ik mijn SPSS kennis weer eens probeer op te rakelen. Dit klinkt echter makkelijker dan het is...
Ik heb een (bijna) compleet databestand waar ik nu statistische toetsen op los moet gaan laten, maar veel velder dan een t-toets kom ik niet... en wat was het nu ook alweer... moest p > of juist < zijn dan .05 om iets een significant verschil te mogen noemen?

Ik ga maar snel op zoek naar een boek 'SPSS voor Dummies' want anders ben ik in 2010 nog steeds niet afgestudeerd!!

PS: heb je tips voor goede SPSS boeken / handleidingen? Dan zijn die zeer welkom!!

Mag ik je iets vragen?

Het begon vanochtend om 11 uur. Mag ik je iets vragen?
En niet 1 keer... nee, ik moest die vraag vandaag wel 40 keer stellen! Ik ben namelijk enquetes aan het afnemen voor mijn afstudeerproject, waarvoor ik zo'n 150 ingevulde enquetes nodig heb. Erg leuk voor mij, maar vooral erg irritant voor mijn medestudenten die de hele dag door mij belaagd zijn.
Ik heb op het moment al 43 ingevulde enquetes en geef er voor vandaag even de brui aan. Morgen weer fris verder, met hopelijk net zo'n goede dag... Wish me luck!!

Change

Veranderingen zijn soms niet te vermijden. Zo ook de veranderingen die ik meemaak op dit moment. Daarom vond ik het tijd om weer eens te beginnen met schrijven en de lay-out van mijn weblog bovendien mee te laten veranderen. Het is nog volop een 'work in progress' zoals vele andere dingen in mijn leven, maar het gaat zeker de goede kant op!!

Binnenkort wellicht meer over alles wat ik tussen januari 2008 en nu bedacht heb... wordt vervolgd...

Pauze

Zoals al duidelijk mag zijn heb ik de laatste maanden niet zo veel zin en tijd meer om te bloggen. Vandaar dat ik nu mijn web-log officiëel op pauze zet. Maar wees gerust, aan pauzes komen altijd een einde... ;)

De wondere wereld van Halo

Ik zie mezelf doorgaans niet als 'computer nerd' of 'gamer' maar ik voelde me gisteren wel thuis in Tuschinski. Het was tijd voor de befaamde release waar de hele wereld op gewacht had! Zo deed Microsoft het tenminste voorkomen op de grootse première van Halo 3.
Samen met een paar honderd anderen mocht ik deel uitmaken van de elite groep die als eerste kennis mochten maken met de game, die de spannende *ahum* battle tussen enkele bekende sterren mochten volgen (LL Cool J vanuit Nederland, Pharrell vanuit de UK en ergens in de wereld zat ook Carmen Electra achter een X-box 360) en die aan het eind van de avond een exemplaar van de game mee naar huis mochten nemen.

Zelf heb ik het wel eens geprobeerd, Halo te spelen. Helaas ben ik niet zo goed met dat soort spellen omdat ik te snel gefrustreerd raak als ik niet kan winnen. Af en toe is het wel leuk om tegen mijn broertje te spelen, maar ook daar is de lol snel vanaf als blijkt dat ik toch niet van hem kan winnen.
Aangezien hij Halo 1 en 2 reeds heeft uitgespeeld (meer dan eens) vond ik het ook niet meer dan fair om hem mee naar de première te vragen. Daar hoefde hij vervolgens ook geen twee keer over na te denken (hier links staat hij op de foto met Master Chief).

Ik was een van de weinige aanwezigen die niet echt bekend is met het spel. Dit maakte het voor mij echter niet minder leuk... James Todd Smith aka LL Cool J was namelijk te gast! Kijk, dat is dan weer meer mijn ding. Natuurlijk heb ik 'm even aan zijn mouw getrokken voor een foto, als aandenken aan een leuk feestje.

Ik moet er overigens even bij vertellen dat ik wel degelijk Halo 3 gespeeld heb op de première en dat ik het ook zeker erg leuk vond! Ik vind het dan ook top dat we het spel mee naar huis kregen... Maar nu zit ik met het spel, maar zonder X-box 360.... *zucht*
Dat is echt een iets te dure grap, die X-box 360 gaat er dus ook niet komen. Ga ik me toch nog maar eens aan deel 1 en 2 wagen onder het motto: als mijn broertje het kan, dan moet ik het toch ook kunnen?!

PS: kan ik iemand blij maken met Halo 3? ;)

Onrust

Ik loop de hele dag rond met een gevoel dat erg lijkt op 'zenuwachtigheid'. Ik kan niet stil blijven zitten, zap verschillende programma's af terwijl ik eigenlijk iets aan het volgen ben, maak zenuwachtige bewegingen met mijn handen en benen.... Maar ik ben helemaal niet zenuwachtig!
Na een bezoek aan de sportschool, waarbij mijn bloeddruk gemeten werd (bovendruk te hoog), ben ik aan het denken gezet. En ik ben erachter wat er met me aan de hand is. Ik heb last van stress...
Nooit van mijn leven had ik gedacht dat ik stress zou kunnen hebben, laat staan dat mijn lichaam daar zo sterk op zou reageren....
Er zijn wat nare dingen gaande in mijn thuissituatie. Ik dacht eigenlijk dat ik dat redelijk onder controle had, maar sinds mijn zus voor een half jaar naar het buitenland is heb ik niet zozeer meer iemand waarbij ik mijn gal kan spuwen... als je begrijpt wat ik bedoel...
Dus ik probeer nu of het helpt als ik het even van me af schrijf... Maar ik vrees dat het niets uitmaakt. Ik moet gewoon thuis weg om er niet meer aan te denken en me pas echt te kunnen ontspannen. Dus ga ik lekker sporten. Heerlijk nergens aan denken behalve de pijn aan mijn spieren ;)
Maar er moeten toch meer manieren zijn om echt te kunnen ontspannen?

Eind-van-de-vakantie mood

Het is weer voorbij gevlogen.... Die heerlijke college-vrije zomermaanden van vakantie en vrijheid. Maar ik moet er snel aan gaan wennen: het echte leven gaat weer van start.
Vol verantwoordelijkheden, collegebanken en treinritten, vroege ochtenden en veel te korte nachten.... And it sucks! Tenminste, wanneer ik me realiseer dat dit helaas mijn laatste studie jaar is.
Na een jaar in de VS, een HBO studie met afstudeerstage in Londen begint nu mijn allerlaatse jaar op de uni. Helaas begint het allemaal al slecht voordat ik zelfs maar één voet in de collegezaal gezet heb, met een rooster dat van mij verwacht dat ik elke dag voor 2 uur naar de uni kom... Uhm.. dacht het dus mooi niet!
Dit is het laatste jaar van mijn 'studenten vrijheid' en daar ga ik toch maar mooi van genieten!!
Ik krijg al paniekaanvallen van de gedachte dat ik dan strax toch echt aan de bak moet... Nee, laat mij nog maar even de student uithangen. Die rol is me op het lijf geschreven...

Ongeluksdag

Ze zeggen dat vrijdag de 13de een ongeluksdag is. Een erfenis vanuit een ver verleden waarvan niemand eigenlijk nog weet waarom. Voor mij is dit nu duidelijk veranderd. Mijn ongeluksdag was namelijk niet vrijdag de 13de maar donderdag de 12de.
Niet alleen werd ik verrast met twee echte ongelukken, ik moest ook nog twee andere nare dingen meemaken.

Eerst even over de twee ongelukken. Toen mijn moeder 's avonds een mok in het keukenkastje wilde zetten ging dat mis. De mok viel naar beneden, raakte op het aanrecht een glas en dit glas sprong uit elkaar. Een scherf raakte net de hand van mijn moeder. Ze moest 4 hechtingen halen in het ziekenhuis...
Alsof dat nog niet genoeg was voor een dag ging ik zelf die avond onderuit op mijn fiets op weg naar de sportschool. Dat liet natuurlijk ook de nodige sporen na (zie foto's als je daar tegen kunt ). En dan vind ik het nog het ergste dat mijn meest fijne broek kapot is en dat ik eigenlijk niet eens hoefde te werken. Ik belde ze op om te vertellen dat ik niet kon komen, kreeg ik te horen dat ze vergeten waren me af te bellen. Gevallen voor niets dus...

Dat was het ongeluk van die donderdag. Nu nog de twee andere nare gebeurtenissen. Ten eerste moest ik mijn zus naar het vliegveld brengen omdat zij een half jaar in Zuid-Afrka gaat wonen voor haar afstudeeronderzoek. Natuurlijk erg leuk voor haar, maar iets minder voor de achterblijvers hier die haar natuurlijk gaan missen. Ten tweede moest ik een bultje (niets ernstigs) laten weghalen uit mijn nek... ook niet al te plezierig natuurlijk en nu zit ik met drie hechtingen (wederom zie foto ).

Je kunt denk ik wel begrijpen dat ik vanaf nu donderdag de 12de een beetje beter ga opletten. Volgens mij stond er voor mij niets dan ellende in de sterren... Laten we hopen dat het snel voorbij is!

Ps: Op vrijdag de 13de zelf ging alles gelukkig goed...

Op zoek naar Shrek

Dinsdag avond was de officiële première van Shrek the Third in Nederland. Daarvoor kwamen Cameron Diaz en Antonio Banderas naar Nederland.... nogal een spektakel dus. Dat wilde ik niet missen. Ik ben  rond 5 uur richting Tuschinski gegaan om daar een blik van deze sterren te kunnen opvangen.
En dat is me ook gelukt :D

Gisteren kreeg ik een e-mail van een collega van me met de vraag of ik op de première van Shrek was. "Hoezo?" dacht ik. Nou, ze had een foto op internet gevonden waar ik op sta.

Zie hier links, sta ik met mijn koppie ergens tussen de menigte... haha. Toch een hele ervaring om zo'n filmpremière vanaf de zijlijn bij te wonen. Ik was immers een keer een van de gelukkigen die bij de première van Music & Lyrics mocht zijn en daar ook Hugh Grant mocht ontmoeten (zie eerder weblogje), maar zo tussen het gedrang staan is toch echt andere koek.
Een leuke foto maken is dan echt moeilijk maar ik ben al erg blij dat ik er een heb... Een foto van mij samen met Antonio! Ge-wel-dig!!

Ik was ook in de gelegenheid Cameron nog om een foto te vragen, maar helaas... daar kon ze niet aan beginnen vertelde ze me. Geen tijd... ach, ik geloof dat er nog een Shrek kerstspecial zit aan te komen dus wie weet komt ze nog een keer deze kant op ;)

Ohwja, en om nog even terug te komen op mijn laatste logje... Nu heb ook ik een filmpje gemaakt waarin ik mijn Spaanse passie toon.. maar toch wel op een heel andere manier dan mijn zus... Kijk zelf maar: http://www.fantime.nl/watch.php?id=36 Als je erom moet lachen, dan moet je ook even op me stemmen!

De lucht in

Het is iets dat ik altijd al heb willen doen: een vlucht maken in een helicopter. Dus toen ik een mailtje kreeg met het verzoek om vast kaarten te reserveren voor een vlucht boven mijn woonplaats heb ik geen twee keer nagedacht. En vandaag moest het gebeuren...
Samen met mijn zus betrad ik in een klein helicoptertje voor enkele minuten het luchtruim. Was het spannend? Ja hoor, maar ik had verwacht dat ik het ook eng zou vinden, met mijn steeds sterker wordende vrees voor de hoogte. Maar gelukkig was dit niet het geval. Alhoewel ik me toch even af vroeg of het allemaal wel goed zou komen toen de piloot vroeg of hij even van ons beide een foto moest nemen... moet hij dan niet beide handen aan het stuur hebben en zijn ogen op de weg ofzoiets?!
Nee, dat hoefde niet, en de foto werd dan ook gemaakt (zie rechts).

Wat de Spaanse vlag op die foto doet? Dat is weer een heel ander verhaal... De zusjes van Nistelrooij doen namelijk weer eens mee aan een prijsvraag. De prijs: een trip naar Spanje en een ontmoeting met Enrique Iglesias.
En omdat wij deze prijs erg graag willen winnen moesten wij onze Spaanse Passie laten zien in een filmpje. Een van de twee creaties valt al op internet te bewonden (http://www.fantime.nl/watch.php?id=26) en een tweede volgt binnenkort. Maar er moet nog wel even op gestemd worden.
Dus bij deze: stem even op ons filmpje, dan stuur ik je wel een kaartje vanuit Spanje mochten we winnen ;)
Bij voorbaat dank van mijn zus en mijzelf!

PS: je krijgt een bevestigings mail als je stemt en moet nog wel even op de link in deze e-mail klikken om de stem te laten gelden...

Beyoncé in Ahoy'

Afgelopen vrijdag was het dan zo ver. Beyoncé kwam in Rotterdam optreden als onderdeel van haar B-Day tour.
Beyoncé is in mijn ogen echt een entertainer: zang, dans en show. Dit heeft ze vrijdag ook zeker weer bewezen. Ik had het geluk helemaal vooraan te staan (jawel, na een hele dag voor de ingang van Ahoy' te hebben gezeten met een twintig tal andere fans) en dit maakte het allemaal nog net iets leuker.
Het leuke aan dit concert vond ik, naast het feit dat Beyoncé gewoon een wereldster is, de afwisseling van nummers. Niet alleen werden oude nummer van Destiny's Child en Beyonce zelf gespeeld er werd ook afgewisseld met samples van nummers als Crazy (Gnarls Barkley) en een soort remake van een sketch uit Chicago (de musical).
Verder werd je door het enthousiasme van Beyoncé zelf ook meteen aangestoken. Je zag duidelijk dat ze stond te genieten op het podium en dat ze van de interactie met het publiek houdt.
Natuurlijk blijft het een op en top Amerikaanse show die van begin tot eind gepland is en vraag ik me af of haar tranen tijdens het nummer 'Flaws and All' wel echt waren. Maar echt of niet, ze ontroerde er toch maar mooi de hele zaal mee.
Het enige dat ik nu nog wil weten is wanneer ze weer komt, ik heb er nu al zin in!

PS: De foto's zijn door mij gemaakt :D
 

writers block

Dat heb ik dan weer. Eindelijk weer eens tijd om een logje te schrijven... maar nee hoor. Het lukt niet. Ik heb normaal niet zo veel moeite met praten, dat kan menigeen beamen, maar op de een of andere manier lukt het vandaag niet. Een soort van writers block... Dat komt niet zo vaak voor bij mij. Wel dat ik niet weet waarover ik moet schrijven omdat er niets nieuws gebeurt, maar dat is het deze keer niet. Als ik me zo bedenk wat er allemaal gebeurd is sinds mijn laatste logje heb ik nog heel wat bij te praten. Maar dat probeer ik dan de volgende keer, dan houd ik het nu bij het lezen van verhalen van anderen. Dus... als je nog een leuk logje hebt, plant de link hier maar neer. Dan ga ik jouw web-log eens bewonderen!

Grootste nachtmerrie

Ik heb mijn theorie over het evenwicht tussen slecht en goed geloof ik al meerdere malen genoemd maar ik wil hem toch nog even aanhalen. Als er iets slechts met je gebeurd geloof ik dat dit wordt gecompenseerd met iets goeds. Zie hier een voorbeeld uit mijn eigen leven...
De première van Music & Lyrics was echt super gaaf! Ik heb genoten van de film, van mijn onderonsje met Hugh en van de afterpary die plaats vond op een boot. Okay, dat is dus iets goeds... wat is er dan nu weer gebeurd om dat te compenseren?
Ik zal het je niet meteen vertellen maar proberen om het je te laten zien.

Ben je er klaar voor? Klik dan even op deze foto voor de vergroting.
Dat is allemaal vanochtend gebeurd, bij de kaakchirurg. En ik kan je vertellen, je wenst zoiets je ergste vijand nog niet toe... Bah.. en dat voor iemand die de tandarts al eng vindt.
Dus bij deze is het winnen van kaarten voor de première weer gecompenseerd met een nare gebeurtenis.

Update

Vakantie! En dat betekent dat ik eindelijk weer tijd heb om iets te berichten op mijn log... Niet dat ik zo veel te melden heb maar ik begin gewoon.

Ten eerste weet ik meer over mijn reis: ik ga waarschijnlijk in february 2008, dus dan heb ik nog even tijd om te trainen voor de zware beklimming van de Kili. Verder bestaat de reis uit 16 dagen Kenia en 5 dagen Tanzania (op de grootste berg van Afrika). Ik heb er al zo veel zin in terwijl ik nog een jaar moet wachten!
Ten tweede ben ik nog een keer in de prijzen gevallen. Ik heb met een fotowedstrijd een digitale camera gewonnen, check hier mijn winnende foto van NYC!

Ik geloof er heilig in dat geluk en ongeluk zich in deze wereld een beetje in evenwicht houden. Nu mijn ouders in scheiding liggen kan ik ook wel een beetje geluk gebruiken want erg gezellig is het niet geweest de laatste tijd. Maar gezellig gaat het morgen zeker worden. Ik heb vandaag namelijk kaarten gewonnen voor de premiere van Music & Lyrics in Tuschinski Amsterdam + afterparty! Nu alleen nog even de stad in om een geschikte outfit te vinden... Hugh Grant, here I come! ;)

Afrikaanse droom

Als je vanmiddag rond half 4 Radio 538 geluisterd hebt dan kon je het niet missen.... een hysterisch mens een de telefoon die een rondreis door Tanzania won.

Dat gelukkige hysterische mens, dat was ik!

Ik heb dus vandaag op Radio 538 deze top prijs gewonnen. Ik heb er natuurlijk ook erg goed mijn best voor gedaan: met twee telefoons zo'n 50 keer de studio gebeld en te horen gekregen dat alle lijnen bezet waren en ik het nog maar een keer moest proberen.
Wat ik dan ook deed... en zo blijkt maar weer... de aanhouder wint, want ik ben er met de prijs vandoor gegaan!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het nog steeds niet helemaal kan bevatten. Ik ga gewoon 21 dagen door Tanzania touren. Ik ga de reis van mijn dromen maken. Naar de hoogste berg van Afrika, zebra's zien, oog in oog staan met leeuwen, nijlpaarden en olifanten. Ik kan bijna niet wachten!!

Ik kan maar een ding zeggen: 538, bedankt!!!

Het tempo van de stad

Je denkt het even rustig aan te kunnen doen. Lekker vakantie vieren.
Maar op de een of andere manier kan dat gewoon niet. Je kunt niet rustig rondlopen, op je 'gemakje'. Het kan niet omdat je door de stad wordt meegezogen.

Mijn tweede bezoek aan New York City. Deze keer niet in de relatief rustige zomersferen maar tussen de drukke en actieve festiviteiten rondom 'the holidays'. En het verschil tussen deze twee is als dag en nacht!
Zoals er de vorige keer nauwelijk rijen stonden bij winkels en bezienswaardigheden, zo stonden er nu massa's mensen: een rij van 4 uur voor het Empire State Building, een rij van een half uur voor het Natural History Museum en een dikke rij voor de grootste speelgoedwinkel van de stad Fao Schwartz. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de holiday gekte.

De mooie lichtjes, gigantische uitverkoop en de sfeer die er hangt maken veel goed, maar het is eigenlijk te druk. Doe mij de volgende keer maar weer hartje zomer!

No Smoking

In Engeland is het vanaf 1 juli 2007 verboden te roken. Tenminste, het gaat om alle werkplekken en besloten openbare gelegenheden. Oftewel thuis en buiten mag nog wel gerookt worden.

Ik vind dit een goede zaak en denk hierbij meteen: wanneer mag dit in Nederland ingevoerd worden? Van mij namelijk vandaag nog.
Beetje lullig voor de rokers onder ons, maar stoppen met roken is nu eenmaal gezonder en goedkoper. Een win-win situatie dus. Of denk jij daar anders over?

Slechte dag

Ik heb zo het gevoel dat het vandaag een 'rotdag' gaat worden. Ik stond om 7 uur bij de bushalte te wachten om met de buurtbus mee te gaan. De bus die bij ons in het dorp maar een keer per uur langskomt.
En ja hoor, sta ik te zwaaien naar de buschauffeur dat ie moet stoppen... rijdt hij gewoon door!! Ben ik een uur later maar met de bus gegaan.
Naja... eerste uur college gemist...

Zo'n begin van de dag doet mijn humeur geen goed, dat kan ik je verzekeren. Dus ik ga er vandaag maar het beste van proberen te maken... al heb ik er nu al geen zin meer in!!

Politieke ping-pong

Debatteren... of meer een welles-nietes spel?
Regeren... of 4 jaar lang proberen veranderingen in te voeren die de volgende periode toch weer teniet worden gedaan?
Een stem hebben... maar toch overgeleverd zijn aan wat de meerderheid wil...

De politiek, niet helemaal mijn spel. Ik stem trouw bij elke verkiezingen, sla geen stemming over. Gewoon, omdat we dat recht hebben. Maar als ik zo bekijk hoe de politiek in Nederland in elkaar zit dan heb ik soms toch de neiging om me er niets van aan te trekken omdat mijn stem toch niet zo veel verschil maakt. Ja natuurlijk kan de volgens mij beste partij in de regering komen. Maar hoeveel kan er nu veranderen in 4 jaar?

De wispelturigheid van de Nederlandse stemmers zorgt er telkens weer voor dat, door onze grote chronische onvrede over hoe het er in ons land aan toe gaat, een coalitie niet genoeg tijd krijgt behoorlijke vooruitgang te boeken. Kleine veranderingen, erg leuk allemaal. Maar in de volgende periode moeten die allemaal weer terug gedraaid worden want het volk heeft weer gekozen. En natuurlijk ging het de afgelopen jaren niet naar de wensen van de Nederlanders. Nee, het kon allemaal zo veel beter... Uhm... mensen: look on the bright f*cking side of life! Het kan allemaal best nog wel heel veel slechter dus kunnen we ff kappen met klagen? Mooi, ga ik gewoon braaf stemmen, of het nu zin heeft of niet.

Tijd kwijt

Ik heb de laatste tijd serieus het vermoeden dat de dagen geen 24 uur lang meer zijn, de week geen 7 dagen meer heeft en een maand toch ook echt korter is dan de beloofde 30 of 31 dagen.
Serieus waar... ik verveel me geen moment, sterker nog ik kom tijd tekort.
Het is ook raar hoe je met de tijd om kunt gaan. Heb je weinig te doen dan stel je je hier op in. Hetzelfde geldt voor wanneer je het druk hebt.
Maar op een gegeven moment houdt het natuurlijk op en moet je keuzes maken.
Wat in mijn geval inhoudt: studie of vrije tijd. Ga ik leren of ga ik sporten?! Vanavond naar de film of toch maar wel die artikelen lezen?! Een paar uurtjes extra slapen of college volgen?!
Een moeilijke keuze aangezien ik nogal een strever ben. Ach... dan toch maar kiezen voor de studie, zo ben ik dan ook wel weer.
Maar ik denk dat we dit tijdsdilemma allemaal wel kennen toch?!

World Trade Center

Een paar weken geleden heb ik op Film by the Sea in Vlissingen de film World Trade Center gezien.
Ik had me er niet zo veel van voorgesteld en was daardoor eigenlijk redelijk neutraal de film ingegaan.
Maar al snel zat ik, en velen met mij, met kippenvel de film te aanschouwen.

De aanslagen op de WTC gebouwen weet iedereen zich nog wel te herinneren, waar je was toen je het hoorde, wat er werd gezegd in het nieuws.
Ik was in de VS op dat moment, was nog niet in NYC geweest maar zou in oktober gaan... change of plans dus.. die reis ging niet door.
Twee jaar later ben ik uiteindelijk wel naar de Big Apple geweest. Natuurlijk heb ik daar Ground Zero bezocht. Het is toch wel erg bijzonder om in de film te zien wat er op die dag gebeurd is... en ook omdat ik zo dichtbij zat en ook daar heb gestaan...

Van mijn Amerikaanse oom had ik een foto gekregen toen ik in de VS woonde. Een foto met een rare bol erop, dacht ik aanvankelijk. Maar na de uitleg van wat er op de foto stond vond ik 'm stukken mooier. Het was het kunstwerk dat vroeger bij de ingang van een van de torens stond. De foto had hij gemaakt tijdens een van zijn trips naar NYC (hij is fotograaf). Deze bol is nu verplaats en ergens in het zuiden van Manhattan als herdenkingsplaats neergezet (zie foto). Daar ben ik dus ook maar even langs gegaan, de before picture had ik al, dus ook maar even een foto gemaakt van de bol na 11 september 2001.

Broodje aap

"Op een avond krijgt de politie in een achterbuurt van New York een telefoontje: er was op straat een onthoofd, van de huis ontdaan lijk aangetroffen. Snel werd het naar het politie lab gebracht waar de patholoog-anatoom verklaarde dat het niet het lichaam van een mens, maar van een gorilla was. Uit het onderzoek bleek later dat twee vrachtauto's met elkaar in botsing waren gekomen, de een bij het wegrijden, de ander bij het binnenrijden van een fabriek voor hotdogs. De achterdeuren van de laatste was opengesprongen en het kadaver was op straat gevallen. Toen de politie een onderzoek in de fabriek instelde, vonden zij er gevolde en onthoofde apen en beren. De fabrikant bekende ze voor een zacht prijsje te hebben gekocht van de dierentuin."

Dus dat is nu het broodje aap verhaal!

Criminal on the loose...

Ik woon in een klein dorpje, zo'n dorp waar nooit iets gebeurt.
Naja nooit... we hadden pas nog een middagje spanning en sensatie toen de politie in grote getalen ons dorpje kwam binnenvallen.
Het gebeurde kort na de middag, de politie kwam per auto, motor, heli en vliegtuig...
Spannend dus en door het kleine geruchten circuit wat in zulk soort kleine dorpjes als het mijne aanwezig is kwam ik er snel achter dat het om een ontsnapte gevangene ging. Een crimineel op de vlucht.
Had blijkbaar onze afslag gekozen en is toen uit zijn/haar auto gestapt om zijn vlucht per voet voort te zetten. Helocopters en vliegtuigen waren nodig om de crimineel te kunnen volgen over de snelweg, ons dorpje in...
Ik heb er niets meer van gehoord dus ik ga er vanuit dat hij of zij gepakt is... neemt niet weg dat ik de komende tijd iets beter check of alle ramen en deuren wel echt op slot zitten...

Beetje boel

Wow! Wat is er veel gebeurd de afgelopen week... zo veel dat ik geen tijd heb gehad om het web op te gaan en eens ff lekker een stukje te schrijven of andere web-logjes te bezoeken.
Maar dames en heren, ik beloof hierbij plechtig dat ik vanaf heden zeer zeker mijn best ga doen hier verandering in te brengen (net alsof je aan zo'n belofte ook echt iets hebt he?! gnagna).
Wat is er dan allemaal gebeurd? Vertel, vertel... okay, komt ie...

Ten eerste ben ik vrijdag 1 september weer een jaartje ouder geworden. Ik heb dit deels gevierd in Londen en deels in Nederland waardoor ik waarempel geen 24-uur durende verjaardag had, maar slechts 22 uur van mijn verjaardag heb mogen genieten (ik werd daar om 00:00 uur jarig, 01:00 uur in Nederland, en toen vloog ik ook  nog een een uurtje verder in de tijd terug naar NL).

Ten tweede ben ik een van de gelukkigen die aanwezig mocht zijn bij de dvd opname van Melanie C (voor de mensen die me daar ff niet kunnen volgen: ex-spice girl). Vandaar dat ik dus donderdag en vrijdag in Londen vertoefd heb. Dit optreden was overigens erg cool, als we de buitengewoon hoge temperatuur op de locatie even buiten beschouwing laten... Elke keer als ik een beetje enthousiast wilde dansen zag ik sterretjes, dus werd al met al een rustig avondje in Londen.

Daarnaast ben ik de afgelopen week als halve zombie door het leven gegaan door een verkoudheid en vermoeidheid die ik tijdens de introductie van mijn nieuwe school heb opgelopen. Heel verstandig was ik van plan op tijd naar huis te gaan maar... uiteindelijk was het zo gezellig dat ik het niet kon laten en maar in Nijmegen ben gebleven. Tjah, blijkt maar weer dat gezelligheid ook zijn prijs heeft. Ach, dat heb ik er dan wel weer voor over (ook al was ik ziekjes op mijn 22-ste verjaardag...)

En dan hebben we nog de aankomende week... mijn eerste week op de uni... Ook dat belooft wat, ik mag morgen meteen om 6 uur mijn bedje uit. Lekker fris en fruitig *ahum*
Ach, heb dit weekend in ieder geval kunnen uitrusten, jullie allen een fijn weekend gehad?

Long time no London?!

Ik verbaas me nogal eens over het feit dat de tijd zo om kan vliegen. Hoe snel leuke dingen voorbij gaan en ook de minder leuke dingen vervagen. Het lijkt inmiddels alsof het jaren geleden is geweest dat ik in Engeland woonde. Terwijl, in werkelijkheid, ik net 2,5 maanden terug in Nederland ben. Als je me nu vraagt: hoe was het in Londen? Dan krijg je als antwoord dat het ‘leuk’ was en dat ik geslaagd ben, veel meer niet. Natuurlijk heb ik genoeg verhalen, maar het lijkt allemaal zo lang geleden! Bijna een half jaar daar gewoond maar terug kijkend op die periode lijkt het niet eens een maand geduurd te hebben. Zo lang was ik toch helemaal niet weg, denk ik dan. En nee, natuurlijk was ik niet lang weg. Wat zijn nu een paar maanden op een leven?

Niet bang voor muizen

Drie dagen lang was ik in de ban van een muis.
De meest bekende muis ter wereld nog wel: Mickey.

Weken voorafgaand aan de trip telde ik de dagen af. Nog 10 dagen en dan zie ik Mickey. Nog 9 dagen... Nog 8 dagen... Tot twee weken terug.
Toen kwam ik eindelijk oog in oog te staan met mijn held. Het kind van Walt Disney.

Natuurlijk sta ik met ‘m op de foto. Zie hieronder het resultaat...
Tjah, een beetje kind blijf je toch altijd?!

Fly

ZzzzZZzzZZZZZzzzz……ZzzzZZZZ…. Zucht. Ik haat die rot dingen!
Toch maar weer het licht aan, mepper erbij en brilletje op anders zie ik ‘m niet eens vliegen... en dan wachten.
Stil zitten ho maar... geduld... geduld.. ik wil alleen maar slapen!
Het enige waar ik om vraag is een fijne nachtrust in ruil voor het leven van dit onschuldige doch irritante insect.

Blijkbaar heeft ie daar niet zo’n zin in. Okay, dan is de maat nu vol. Ik heb ‘m eerlijk de kans gegeven om door het openstaande slaapkamerraam naar buiten te vliegen. Maar wil ie deaud dan kun ie deaud! Come on, game on little f*cker....Een aantal meppen later issie plat en kan ik eingelijk rustig slapen. Grmp... morgen weer een nacht...

'De Waal in vlammen'

Mijn moeder en mijn broertje liepen beide mee, dinsdag met de 4-daagse van Nijmegen.
Mama al voor de vierde keer, mijn broertje voor de eerste keer met zijn 'militaire makkers' en 10 kilo op zijn rug.
Verschikkelijk heet en onverantwoord, vertelde mijn moeder. Vooral op de dijk, geen enkele beschutting.
Maar toch over die ene eindstreep gekomen, beide. Daar blijft het helaas bij, een dag. Wel begrijpelijk overigens.

De zomerfeesten in Nijmegen die toch maar door gaan. Ik zou er vrijdag zijn, bij de 'finish'.
Gisteren avond stond de Waal in vlammen. Groots vuurwerk.

Ik was niet in Nijmegen, maar wel in de buurt. Zo'n 16 kilometer van de stad zat ik bij een vriend.
Misschien kunnen we het vuurwerk wel zien vanaf hier, zei hij.
Dus om 11 uur stipt gingen we kijken. Even wachten, we zien nog niets.
Even op de klok kijken en daar begon het. Spectaculair!

Voor ons, van zo'n afstand, stond het vuurwerk laag aan de hemel. Zo net boven de horizon.
De rust, op het platteland, op het balkonnetje, oftewel: relaxed...

Lost?!

Het zal je maar gebeuren. Je belandt op een eiland dat niet op de kaart staat...
Je kunt het je niet voorstellen, maar er zijn mensen die letterlijk 'Lost' zijn.
En wel de mensen die zich bevinden in 'Valletta Malta'.

Je leest het goed. Hieronder het bewijs. GoogleEarth heeft Malta naar de bodem van de oceaan doen verdwijnen.

Voor meer GoogleEarth nieuws check:
- http://www.theregister.co.uk/2006/06/23/paradise_found/
- http://www.theregister.co.uk/2005/04/29/google_bush_map/

Slimmer dan...

Gisteren avond ben ik samen met mijn zus naar het concert van Justin Timberlake in Paradiso geweest.
Een top show waarbij foto's maken ten strengste verboden was.

Niet alleen stond het op het kaartje duidelijk aangegeven maar ook bij de ingang werd nog een benadrukt dat er geen foto's gemaakt mochten worden. Je raad het al... natuurlijk heb ik toch een camera mee naar binnen gesmokkeld.

Na bij het eerste nummer zo'n 8 foto's gemaakt te hebben werd onze camera ruig uit de handen van mijn zus getrokken door een security persoon. Na de show maar even bij de receptie kijken of je 'm nog terug krijgt werd er gezegd. Zo gezegd zo gedaan...

We moesten na de show samen met nog een aantal mensen wachten tot bijna heel Paradiso leeg was om onze camera terug te krijgen. Hierdoor de laatste trein gemist, maar gelukkig waren we een stel aardige gasten uit een nabij gelegen dorp tegengekomen die zo vriendelijk waren om ons een lift te geven.

Maar even terug naar Paradiso. Voordat we met onze camera het gebouw mochten verlaten moesten eerst de gemaakte foto's voor de ogen van een security vent gewist worden. Duidelijk dat die man niet op de hoogte is van de moderne technology die 'photo recovery' heet.

Zie hier enkele foto's die gemaakt zijn, gewist waren en weer gerecovered zijn!

Justin Timberlake in Paradiso, 8 juli 2006!

Klaar!

Sinds gisteren middag drie uur ben ik eindelijk helemaal klaar met mijn HBO opleiding Communicatie.
Ik ben afgestudeerd met een 7,5!!
Nu nog eventjes werken, volgende week de diploma uitreiking en dan kan ik met een gerust hart aan mijn vakantie beginnen ;)
Wat ik in die vakantie ga doen weet ik nog niet. Ik heb veel plannen, maar wat er van uitkomt is nog maar afwachten... Ga jij nog verre reizen maken of andere spannende dingen doen?

Pechvogel?!

Over het algemeen heb ik meer dan het gemiddelde portie geluk. Als ik meedoe aan een prijsvraag of wedstrijd dan win ik regelmatig. Maar afgelopen vrijdag avond was mijn geluk even op.

Ik ging met mijn zus hardlopen. Ik voelde me volop fit en het ging dan ook erg goed. Totdat ik, op 10 meter voor mijn huis, door mijn enkel ging.

Lag ik daar op de grond, mijn zus stond te wachten tot ik weer op stond. Maar dat ging dus niet. Huilend van de pijn en de schrik werd het haar duidelijk dat er meer aan de hand was en hielp ze me overeind.

Na mijn schoen uitgetrokken te hebben bleek alo snel dat er een gtigantische buld op mijn enkel zat. Ik begon maar hinkend en steunen op de shouder van mijn zus aan de 10 meter die mij nog restte.

Die meters leken wel kilometers en het duurde dan ook even voordat ik thuis was aangekomen. Daar meteen de nodige maatregelen getroffen.

Ik baal als een stekker want vandaag, drie dagen na mijn val, kan ik nog steeds niet op mijn voet steunen. Het is pijnlijk, blauw maar vooral erg onhandig.

Morgen heb ik mijn examenzitting, de afsluiting van mijn afstudeerstage. Dat wordt dus hinkend naar school in de hoop dat ik het daardoor niet al te veel erger maak.

Duimen jullie voor me? Voor mijn afstuderen, maar ook voor mijn arme voetje...

RW

Gisteren avond was het dan zo ver! Eindelijk tijd om mijn (gewonnen) kaarten voor het concert van Ropbbie Williams uit de kast te halen en op weg naar de Amsterdam Arena te gaan.
En de show was geweldig... echt incredible!
Om te beginnen mocht het voorprogramma er best zijn (Orson en Basement Jaxx) al duurde het wel lang voordat het concert zelf begon. Maar dat was het wachten dan ook wel waard!
Het podium liep uit naar voren waardoor ook de mensen in het midden Robbie goed konden aanschouwen. Verder kwam er natuurlijk het nodige vuurwerk en (iets te veel) vuur aan te pas. Ik had het geluk om helemaal vooraan te staan (al was het vuur daar erg heet) en heb dus ook fantastische foto's kunnen maken.
Omdat het kan zijn dat deze web-log gelezen wordt door mensen mensen die nog naar het concert gaan zal ik verder niets verklappen. Ik laat het hierbij, maar niet zonder een voorproefje van de show...

Robbie houdt van Holland, dat is wel te zien...
Dat hij ook van voetbal houdt bleek ook wel uit het feit dat hij telkens om de score (NL-ARG) vroeg en zelfs een keer luidkeels: Van Nistelrooij!! riep. Wat voor mij natuurlijk heel speciaal is aangezien hij mijn achternaam riep.. haha

Diefstal

We hebben thuis deze week al twee maal last gehad van een dief of dievegge. Het gaat dan wel niet om belangrijke dingen maar ik moet zeggen dat ik het me toch wel erg aantrek.
We hebben een groot huis met een lange oprijlaan. Aan het eind van de oprijlaan parkeren wij de auto onder de carport. Dit is ook waar de diefstal heeft plaatsgevonden.
Afgelopen week zijn eerst 4 kratten bier van onder onze carport gestolen en vervolgens is er een pakket met flesjes ice tea gekozen.
Mij komen dan meteen een aantal vragen naar boven. Ten eerste, wie doet zoiets. Van dat bier is dan nog te begrijpen, dat kunnen zogenaamd 'grappige' jongeren geweest zijn of een alcoholist. Maar dan vind ik die ice tea weer niet in dat straatje passen.
Wie gaat er nu weer eerst een paar kratten bier jatten om vervolgens een aantal dagen laten ice tea te jatten? Iemand met grote dorst? Iemand die verslaafd is aan het stelen, maakt dus niet uit wat?
Maar goed, het is nu eenmaal gestolen, de vraag die nu rest is.... hoe pakken we ze terug?
We hebben een aantal opties al serieus overdacht:

                       1. Weer bier of ice tea onder de carport plaatsen maar
                           hier iets mee doen (laxeermiddel erin of zoiets dergelijks)

                       2. Weer bier of ice tea onder de carport plaatsen en een boobytrap
                           plaatsen (een touwtje dat vast zit aan een 'granaat' die veel
                           geluid maakt zodat we de dader op heterdaad kunnen
                           betrappen)

                       3. Een camera plaatsen die ook met infrarood in het donker kan
                           opnemen om zo te kijken wie er rond ons huis loopt te spoken.

Tot nu toe zijn we er nog niet helemaal uit wat het gaat worden, maar alle suggesties zijn welkom!!!

Verhuisbericht

Niet alleen mijn web-log is inmiddels verhuisd maar ook ik ben weer terug in Nederland.
Na zaterdag nogal wat moeite te hebben gehad om de juiste kant van de weg te vinden lijk ik nu weer geheel te zijn geïntegreerd.
Mijn leventje gaat weer gewoon zijn gang alsof ik nooit weg geweest ben… en terug kijkend op de afgelopen 5 maanden moet ik zeggen dat het ook lijkt alsof ik maar een week of 5 ben weggeweest. Time flies when you’re having fun… dat is voor mij maar weer eens bewezen. Londen, een fantastisch avontuur waar ik zo weer voor zou gaan. Maar het is tijd voor iets anders. Eerst nog even afstuderen en dan naar de universiteit, bedrijfscommunicatie. Ach, je moet toch iets wanneer je nog geen zin hebt om je fulltime in het werkende leven te gooien. Wat ga jij doen na de zomer?

Rat in mi kitchen

Een lied dat perfect past bij mijn logje, dit maal van UB40. Ik kwam vandaag thuis van mijn werk om te ontdekken... ja.. dat er een rat in de keuken zat! Nu ben ik niet bang voor kleine dieren als muizen of ratten... en al helemaal niet als ze dood zijn! De kat had de rat gedood en de keuken in gesleept.. errug ranzig, dus meteen de baas van de kat een text gestuurd... Die kwam hem dus later ook mooi verwijderen. Opgeruimd staat netjes!

De verlossing!

Nu ik die titel zo heb neergezet doet het me denken aan een toneelstuk dat ik op de middelbarre school voor CKV moest bekijken... saaai... Maar het gaat nu even om mijn verlossing. De scriptie is ge-pdf't en naar de drukker gestuurd!! Niet dat ik nu zo super blij ben met de scriptie op zich.. maar des te meer met het feit dat ik er een tijdje niet meer naar hoef te kijken!! Totdat ik op zitting moet, maar zelfs dat duurt nog even... dat gaat op 27 juni gebeuren... spannend!! Maar nu eerst deze week nog lekker relaxen en van mijn laatste daagjes in Londen genieten. Vrijdag is het alweer zo ver en vertrek ik met de Eurostar richting Brussel. En dat was het dan. Mijn avontuur in Londen, mijn HBO opleiding, mijn afstuderen.... Wat gaat de tijd toch snel!

Wat een weer weer...

Moeten we het nu echt over het weer hebben? Ja! Ik moet namelijk even mijn frustraties kwijt... Het is bijna juni en nog steeds is het verschrikkelijk rot weer!! Niet goed voor mijn humeur en al helemaal niet voor mijn kleur. Ik wil zon, ik wil 30 graden, ik wilde korte broeken, rokjes en truitjes, ik wil bikini bij het zwembad en bbq-en in de tuin!! Dat bbq-en ga ik vandaag dan toch maar doen, weer of geen weer. Ik ga volgende week alweer naar Nederland dus een afscheids bbq op het werk lijkt me leuk... hopen dat het droog blijft! Het weer in Nederland zal wel niet veel beter zijn dan hier, en toch hoop ik op een lekker warme zomer... Zo niet in Engeland of Nederland, dan wel in Spanje! Iemand nog positieve weersverwachtingen te koop?

Quizmaster

We hebben in onze buurt een buurtvereniging. Daar wordt elk jaar rond de jaarwisseling een eindejaarsquiz gehouden (hoe kom je erop he?! gnagna). De nieuwe regel is dat de winnaar van de quiz de volgende quiz mag maken. En je raadt het al... die winnaar was ik. Nu is het dus aan mij om de eindejaarsquiz van 2006 te maken. Heel erg leuk natuurlijk maar hoe kom ik nu aan leuke, moeilijke, raadselachtige en vreemde vragen? Ik heb het internet al wat afgestruind om interessante feitjes op te zoeken om in de quiz te kunnen vragen... Zoals: welk dier slaapt met een oog open? Dat is dus een dolfijn! Maar.. ik ben erg benieuwd of jij nog leuke vragen of raadsels weet... Zo ja.. plaats het dan hieronder!! Bedankt he?!

Dan ben je ingeburgerd

Vanochtend liep ik naar mijn werk. Ik werd aangesproken door een voorbijganger. Of ik wist waar de Dunraven School was. Ja, dat weet ik wel! Met een trots gevoel wist ik de beste man uit te leggen waar hij heen moest. Kijk, dat is toch het bewijs dat ik hier goed ben ingeburgerd. Maar nu ik eindelijk behoorlijk de weg ken... moet ik over iets meer dan twee weken alweer naar huis. Dat schiet ook niet op natuurlijk! Ohw, en dan nog iets heel anders. Ik las vanochtend iets in het Brabants Dagblad. Over een incident in het Safari Park Beekse Bergen....

Een lippenbeer heeft daar een aapje (een makaak) verslonden. Dat moet een heel tafereel geweest zijn voor de nietsvermoedende bezoeker met kleine kindjes.... Ben wel benieuwd wie dat heeft moeten aanschouwen en of ze slachtoffer hulp gekregen hebben. Het is tenslotte niet niets... een aapje zien sterven aan zo'n gruwelijke dood...

Met vallen en opstaan

Het was de afgelopen week zo'n mooi weer dat ik samen met een vriendin voor vandaag een tripje had gepland: een flink eind fietsen... Nu is dat in de stad niet echt een succes met al dat verkeer. Dus besloten we naar Richmond park te fietsen, daar een rondje te maken en dan weer terug naar huis te gaan. Vandaag was het gelukkig nog steeds lekker warm, erg bewolkt en er stond een lekker windje. Perfect fietsweer dus! Helemaal als je je bedenkt dat we nogal eens een steile heuvel op moesten. Ik had voor de zekerheid ook maar wat pleisters in mijn tas gedaan (mij kennende kijk je er niet raar van op als ik van mijn fiets zou vallen). Maar alles ging goed, veilig in het park aangekomen, veilig het park rond gereden en veilig weer thuis gekomen. Maar... net toen we thuis waren wilde ik op mijn fiets zittende nog even tegen een paaltje leunen. En dat ging niet helemaal goed... Het gevolg: ik ben vanmijn fiets gevallen terwijl ik stil stond... weer een extra dom blondjes actie om aan de lijst toe te voegen (wie weet wijd ik er nog ooit een logje aan...). Nu fiets ik hier helemaal nooit dus ik verwacht na die 30 kilometer van vandaag (ik herhaal: met vele steile heuvels) veel spierpijn voor morgen.... Maar gelukkig is het zondag, dus rustdag. Komt dat even mooi uit!

Queensday in London!

Bitterballen, Marco Borsato, oranje en gezelligheid.... Dat is koninginnedag in Londen! Niet veel verschil met koniginnedag in Nederland dus. Behalve dat we het hier met zo'n 2.000 Nederlanders moesten vieren in plaats van 16 miljoen. Samen met mijn Nederlandse collega ben ik eerst naar Holland House geweest. Een groot feest aan de rand van de Themes. Erg gezellig, maar we wilden ook nog even naar de enige echte Hollandse pub in Londen. Dus op naar de Hems! Daar hebben we gezellig verder gefeest... Toch leuk om te weten dat zelfs de 'buitenlandse Nederlanders' koninginnedag vieren!!

Dat moet ik vaker doen!

6 logjes terug, op 13 april 2006, schreef ik over mijn dagdroom. Voor enkelen was het nogal onduidelijk dat het hier niet om een echte gebeurtenis ging, maar dat het slechts een verzinsel van mijn fantasierijke geest was... Maar nu komt echt het enge aan dit verhaal... Vandaag, 28 april, 15 dagen na dat beruchte logje... gebeurt bijna exact wat ik daar heb beschreven. (Lees even terug om het volgende te kunnen gebrijpen.) Vandaag ging ik niet met de bus omdat het regende maar omdat ik laat was, en ook niet naar huis met de bus maar juist naar mijn werk toe... maar voor de rest... precies zoals ik het beschreef! Dus ik denk dat mijn volgende logje iets wordt als: toen ik 1 miljoen euro in de loterij won... of iets dergelijks... Ik kan het in ieder geval proberen toch?!

Familie flodder (of de Tokkies...)?

Je denkt vaak dat zoiets alleen maar op tv kan... maar je hebt van die mensen... die komen toch erg dicht in de buurt. Afgelopen zaterdag ben ik gaan werken. Ik had het zo druk met mijn stage, kwam er ook nog een hele vrachtwagen vol met donaties binnen op vrijdag. Ik kon mijn collega's dit niet alleen laten doen, dus ben maar gaan helpen. Na afloop samen met mijn nederlandse collega nog iets gaan eten bij Subway. We zitten daar net lekker te eten komt er een gestalte binnen. Niet te geloven. Een vrouwtje, erg klein, helemaal in vodden en stinken dat ze deed!! De medewerkers van Subway liepen meteen met luchtverfrisser te spuiten om maar niet al hun klanten weg te jagen en ook de twee voordeuren werden wagenwijd open gezet. Dit mocht echter niet baten want ik kreeg er kokhals nijgingen van. Best erg want ik geloof niet dat die vrouw ergens woont laat staat dat ze zich ooit wast... We zijn maar snel naar buiten gegaan om de frisse lucht op te zoeken. Ik heb haar wel eens vaker bij de bushalte zien staan, samen met een andere vies raar vrouwtje. Ze stappen altijd op dezelfde bus, ben toch stiekum blij dat ik die bus niet in hoef. Want ik weet zeker dat ik dat niet lang vol houd. Ohwja, ik heb ze ook een keer in de supermarkt zien lopen. Daar stonk het toen ook al zo erg. Iedereen liep met hun handen voor hun neus en mond om de stank ook maar een beetje te kunnen verdragen. Wel erg voor die vrouwen dat ze op straat leven (daar ga ik tenminste even vanuit) en onbegrijpelijk hoe ze het volhouden. En daar werk ik nu eigenlijk voor, bij Emmaus, om dakloze mensen weer een kans te geven. Onderdak en werk. Laten we hopen dat het initiatief helpt dan hebben we in ieder geval alweer 25 ex-daklozen meer in Londen.